Een paar weken geleden vertelde ik jullie dat ik zo ontzettend veel heimwee had. En dat ik het hier in Obertauern eigenlijk niet zo heel erg naar mijn zin had. Ik had dan ook met mezelf afgesproken, over een week maak ik een besluit. Of ik blijf, of ik ga naar huis. Naar een ander dorpje gaan was voor mij geen optie, ik wilde m'n verblijf hier afmaken. Ik had het idee, dat als ik de heimwee hier zou doorstaan ik alles aan zou kunnen, of zo iets dergelijks...

Na een week had ik besloten te blijven. Het was hier niet super top, maar het ging steeds beter. En met Sunneva en Sietske was het heel erg gezellig. Ik voelde me nog steeds een beetje eenzaam maar we waren in ieder geval nog met z'n drieen.

Tot dat Sunneva te horen kreeg dat er voor de aankomende maand geen werk voor haar was. Ook zij had heimwee, en ze besloot terug te gaan naar IJsland. Wouw, en dat kwam voor mij even hard aan. We waren al best eenzaam maar nu ging m'n maatje ook opeens weg.

Dat was het punt waarop ik het liefst meteen mijn spullen had gepakt en de eerste trein naar huis had genomen. Weg hier, en terug naar jullie, naar huis.

Maar een stemmetje in mijn hoofd(oke, m'n ouders) zeiden dat het misschien wel slim was om een andere oplossing te verzinnen en te proberen mijn avontuurtje hier positief af te sluiten.

En toen heb ik, met tegenzin, besloten niet naar huis te gaan. Maar ski les te gaan geven in Flachau. Bij Ambertje. Er zijn daar meer mensen die ik ken en vooral heel veel jongeren! Ik ben naar Flachau gegaan, heb daar een super leuke avond gehad en gesproken met mijn nieuwe baas. Ik kan vanaf Februari daar terecht.

Ik ben nu al blij dat ik deze keuze heb gemaakt. Het gevoel dat ik eerst had, dat ik per se mijn verblijf in Obertauern fantastisch moest maken of naar huis moest gaan is helemaal weg.

Ik zie het nu namelijk zo. Ik ben de enige die mijn tijd in de Alpen voor mezelf helemaal vet kan maken. En dat betekent niet dat ik m'n geluk af moet gaan zitten wachten in een kamertje in Obertauern. Maar dat ik zelf voor veranderingen moet zorgen als ik me niet happy voel. Dus niet meteen naar huis vluchten. M'n ‘lot' ligt namelijk in mijn eigen hand. En niet per se in eigen land. Filosofisch he, zelf bedacht...

Dus over twee weken begin ik aan m'n nieuwe baan. Natuurlijk nog gewoon skiles geven. Dat vind ik wel echt heel leuk om te doen! Het is zo chill om heel de dag buiten in de sneeuw te zijn, lekker te kunnen skiën en die lachende gezichtjes van de kinderen te zien.

Nu moet ik het hier nog twee weken vol zien te houden. Maar dat gaat aardig goed eigenlijk. Ik heb niet meer de drang dat ik vrienden moet maken ofzo. Maakt nu toch niet zoveel meer uit. Ben dus lekker een beetje aan het chillen. Veel skieen, sporten, sauna, filmpje kijken. Ik voel me ook zoveel meer rustig nu ik de keuze heb gemaakt naar Flachau te gaan. En daarnaast komen over een week papa, mama, Siebe en Fenne op bezoek! Dat wordt echt vet natuurlijk. Fijn om gezellig met het gezinnetje samen te zijn.

Ik ben blij dat ik jullie weer een beetje positief nieuws heb kunnen geven.

Tschusss

X

Aafke